woensdag 3 juli 2013

Bijbaantjes voor jongeren?


Wie de politiek een beetje volgt, merkt dat er binnenkort veel veranderen gaat. Wanneer je denkt aan onze jongeren, ziet het er, financieel gezien, allemaal niet zo rooskleurig voor hen uit de komende tijd. Als het aan het kabinet ligt, komen jongeren onderhand met een flinke schuld van school, hebben veel van hen daarna geen uitzicht op een baan maar moeten ze wel een startkapitaal hebben om een huis te kunnen kopen. Is het niet een beetje de omgekeerde wereld? Ik twitterde er gisteren over maar ben er inmiddels wel achter dat gebed hierin erg belangrijk is, zowel voor onze leiders als voor onze kinderen.

Een ander onderwerp dat hier goed bij aansluit, is het hebben van een bijbaantje van jongeren. Mijns inziens is het van de jongeren (en hun ouders) vaak een keuze om te kiezen voor een baantje om zo de studie, de bijbehorende excursies en activiteiten te kunnen financieren. Diverse journalisten houden er een andere gedachten op na en berichtten gisteren over bijbaantjes voor kinderen. Het zou niet goed zijn voor de ontwikkeling en de schoolprestaties van de kinderen. De artikelen zijn hier en hier terug te lezen.

"Zo’n 300.000 kinderen werken in Nederland om luxegoederen zoals een smartphone te kunnen betalen. Ze werken dus niet omdat het leuk of leerzaam is, maar omdat ze geld ‘nodig’ hebben. Volgens de twee onderzoekers worden de nationale wetgeving en internationale conventies zo op grote schaal overtreden. Kinderen leren bovendien weinig van hun bijbaantjes."
De telegraaf

Heb jij ervaring met bijbaantjes van je kind(eren), wat is bij jullie de reden dat ze werken? Merk je dat de schoolprestaties eronder leiden of dat je kind zich hierdoor niet goed ontwikkelt?
Moedig jij je kind juist aan om te werken of niet?
Stimuleer jij je kind alleen voor betaald werk of ook voor vrijwilligerswerk bv. in de kerk of bij de club?

Reacties zijn welkom. Ook in de groep voor 'Christelijk Opvoeden' op Facebook.



4 opmerkingen:

  1. Wij proberen onze kinderen zo snel mogelijk aan de slag te laten gaan :-). Ik vind het belangrijk dat ze leren dat je geld niet als appels van de bomen kunt plukken, maar dat je er ook iets voor moet doen, wil het op je bankrekening of in je portemonnee komen. Het is nonsens dat ze er niets van zouden leren. Er valt namelijk altijd wel iets te leren, al zou het alleen maar structuur zijn.
    Onze oudste heeft eerst op het land gewerkt, maar dat ging vanwege zijn rug niet meer. Toen een tijdje in een garage, omdat hij later in de autobranche wilde. Nu werkt hij bij AH, als vakkenvuller begonnen en nu is hij ongeveer de meest breed inzetbare vakantiekracht.
    Onze tweede is vakkenvuller in de C1000. Op dit moment is dat het meest passende baantje. Ze spaart nu voor een fiets en is de koning te rijk als er weer een bankafschrift komt.
    Bij haar hebben we er een tijdje de rem op gezet, omdat ze alles nodig had om het op school bij te benen. Dat moet je als ouders inderdaad wel in de gaten houden. Ik vind juist dat de kinderen zich beter ontwikkelen. Ze leren met mensen omgaan, beleefd een gesprek te voeren, netjes werken en je afspraken nakomen. Misschien dat de regering dat niet als iets positiefs ziet?? Nou, wij wel!
    Daarnaast doen ze allebei vrijwilligerswerk in onze gemeente. De één zit in de leiding van de zondagsschool en helpt bij de crèche, de ander zit in de activiteitencommissie.
    Dat proberen we zo veel mogelijk te stimuleren. Er zijn namelijk ook dingen die niet in geld uitbetaald kunnen worden, zoals naastenliefde en bouwen aan het lichaam van Christus. Juist die dingen geven zoveel voldoening.
    Dus wat mij betreft: laat ze maar werken, niks verkeerds aan!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ben het helemaal met Adrianne eens.
    Mijn man heeft verschillende keren jongens gehad die bij hem een bijbaantje kregen. Je merkt gewoon hoeveel die jongens nog moeten leren. Afspraken nakomen, op tijd komen, zelf initiatieven nemen op het werk, een goede werkhouding, collegialiteit, verantwoordelijkheid, grenzen aangeven (leren kennen), zelfvertrouwen (ik heb echt wat te bieden).
    Een bijbaantje geeft jongeren de kans om zich te leren bewijzen - door inzet en houding door te groeien naar posities met meer verantwoordelijkheid. Om niet te spreken van die o zo belangrijke sollicitatie ervaring, oefenen in het jezelf presenteren en profileren.
    Een bijbaantje geeft zelfstandigheid. Ook gevoelsmatig. Het (gevoel) een beetje op eigen benen te staan en niet helemaal meer afhankelijk te zijn van de ouders. Iets wat heel goed is naar mate de kinderen wat ouder worden. Oefenen met vrijheid (en verantwoordelijkheid) terwijl ze nog thuis wonen en hun ouders nog een beetje (indirect) hulp kunnen bieden.
    Tot slot: ik vraag me af hoeveel volwassenen werken omdat het 'leuk' of 'leerzaam' is. Ik denk dat de meerderheid van de mensen op aarde werkt omdat ze geld nodig hebben. Voor de rekeningen. En soms ook voor die luxe dingen. Wat is er mis met werken omdat je geld nodig hebt? Juist hartstikke goed lijkt mij. Het enig probleem dat ik daarin zie is dat de mensen teveel willen wat ze niet echt nodig hebben. Maar dat is een andere discussie.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Soms is het zwaar, een bijbaantje. Als je tijden je opleiding geneeskunde bijvoorbeeld ook nog eens in de avonduren mensen aan huis gaat helpen met lich. zorg ... Ik heb wel eens gezegd dat het beter is om iets te minderen. Alleen in de vakantie een bijbaantje.

    BeantwoordenVerwijderen

Wat leuk dat je een reactie achterlaat! Hij wordt eerst even gecontroleerd voordat hij verschijnt onder het bericht.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

AddThis