vrijdag 8 juli 2016

Verdiep je in de games die je zoon of dochter speelt!

Marieke Westerterp is getrouwd met Jelle en trotse moeder van twee tweelingen; Anna, Timo, Lisa en Edo. Zij werkt bij het Nederlands Dagblad als eindredacteur internet voor nd.nl en daarnaast schrijft ze over gadgets, games en internet in de genoemde krant. Het ND stelt de gamerecensies kosteloos ten toon op de website Deeperlevel.nl 

Het leek mij interessant om Marieke eens wat vragen voor te leggen over Deeperlevel en haar eigen passie voor gamen. 

Kun je iets vertellen over het ontstaan van Deeperlevel.nl?
Omdat games onderdeel van het leven zijn, willen we ons als Nederlands Dagblad in die wereld begeven. De game-industrie is al een aantal jaren groter dan de filmindustrie. Veel christenen en vooral veel christelijke jongeren gamen. Zelfs als je niet gamet, krijg je ermee te maken omdat het in je omgeving veel gebeurt. Dus is het handig om er iets vanaf te weten. Als ouders of opvoeder is het handig om meer te weten dan alleen: in games wordt veel geschoten, en dus is het fout.
Games groeien ook als medium en gaan veel verder dan alleen de shootergames. Het Nederlands Dagblad zoekt naar sporen van God in de werkelijkheid en dat doen we ook bij games. Omdat er nog geen Nederlandstalige christelijke gamesites zijn, zijn wij er een begonnen. Het ND stelt de gamerecensies daar kosteloos ten toon.


Met hoeveel mensen werken jullie aan de reviews van de games?
We zijn met zes mensen die in wisselende regelmaat bijdragen aan de gamereviews of het bespreken van trends in games. Dat zijn gamejournalist Erwin Vogelaar, gamekenners Wouter van der Toorn, Joël Nahuis, Daan de Kroon en cultuurtheoloog Frank G. Bosman. We houden ook onze ogen open als anderen iets over games en geloof te melden hebben.

Kiezen jullie zomaar een willekeurige game uit of gaan jullie op een speciale manier te werk?
Nee, we hebben een andere selectie dan de gamesites. We kijken met name naar games die een link met religie hebben in het verhaal bijvoorbeeld. Daarnaast proberen we aandacht te geven aan games die gewoon leuk zijn, zonder geweld. Games van christelijke makers, games die over een bijbelverhaal gaan of over een religieus thema krijgen bij ons meer ruimte (zie onderaan dit bericht 2 en 3). Soms worden games besproken omdat ze zo populair zijn dat we er niet omheen kunnen. Wij proberen dan wel iets eigens of unieks aan de bespreking toe te voegen.

Waar letten jullie op bij het beoordelen van een game?
We kijken naar games met christelijke ogen. Natuurlijk beoordelen we of de game leuk is om te spelen. Onze recensies onderscheiden zich omdat we letten op het toepassen van een moraal, magie, geweld, de rol van de speler en het gebruik van christelijk gedachtegoed. Neem een game waar goede en slechte keuzes meetellen voor de afloop van het verhaal: de ‘slechte’ speler neemt de plaats in van de kwade macht in de game, de ‘goede’ gamer redt de wereld door zijn leven te geven. Zo’n game vertelt als het ware het evangelie. Niet elke speler zal dat zien. Jongeren hebben hulp nodig om dit soort verbanden te ontdekken. Ongeacht hoe ik over geweld en games denk, aan het einde van een ND-recensie heeft de lezer genoeg informatie om zelf te kunnen kiezen.

Hoeveel games zijn er inmiddels onder de loep genomen?
Ik schat zo’n 250. Sommige in grote paginavullende recensies, veel in ons recensieformaat en sommige games in kleinere stukjes.

Waarschijnlijk ben je zelf ook een gameliefhebber. Hoe is deze hobby bij jou begonnen?
Toen ik op de basisschool zat (eind jaren tachtig), kwamen de eerste games. Mijn eerste game-ervaringen waren op een computer met cassettebandjes. Dan moest je een kwartier wachten tot de computer het spel afgelezen had van het bandje. Ik vond het leuk en speelde games als het mij uitkwam. Een tijdje was Tetris de reden dat ik een uur later pas aan mijn huiswerk begon. Later en met een veel betere pc kwamen Simcity, Monkey Island en racegames om de hoek kijken. Ik hou van strategie en competitie. Het was telkens een uitdaging om mijn eigen prestaties te verbeteren (ook omdat je toen nog niet tegen anderen kon spelen).

Hoeveel tijd besteed je per dag aan het beoordelen van de games?
Dat wisselt heel sterk. Als ik een recensie van een grote game moet inleveren, speel ik soms een aantal uren achter elkaar. Er gaan ook weleens dagen voorbij waarin ik niet game; het leven biedt nog zo veel meer dat games. Het nadeel van games recenseren is dat je soms gehaast door de game wil, omdat de recensie af moet. Ook speel je weleens games die je niet leuk vindt.

Hoe lang schrijf je al reviews voor het Nederlands Dagblad en de bijbehorende website?
Vanaf 2008 ongeveer.

Ben je wel eens gestopt met spelen van een game omdat je vond dat hij echt niet door de beugel kon? Zo ja, wat weerhield je ervan om verder te spelen?
In games komen weleens duistere rituelen aan bod. Meestal kun je je daaraan onttrekken. Maar er was een game waarbij de speler aan het ritueel mee moest doen om verder te komen. Dat gaat mij echt te ver. Ik wil me niet inlaten met andere rituelen dan de christelijke. Ook niet als het maar een spelletje is. Daar ben ik gestopt met spelen.

Wordt er op de website en in de artikelen ook aandacht besteed aan gameverslaving? Op welke manier gaan jullie met deze problematiek om?
Als het actueel is, besteden we ook artikelen aan gameverslaving. Met enige regelmaat verschijnen er nieuwe cijfers of een nieuw onderzoek naar gewelddadigheid onder gamers of het aantal gameverslaafden. Op gamesite deeperlevel.nl staan onder achtergrond ook twee interviews met gameverslaafden.

Wat wil je verder nog kwijt?
Aan alle ouders: Wees gematigd bezorgd. Let op hoeveel tijd het gamen opslokt. Verdiep je in de games die je zoon of dochter speelt. Stel hem of haar daar vragen over. Zorg dat er leuke activiteiten (met vrienden) naast het gamen blijven bestaan.

In de christelijke wereld wordt niet veel gesproken over games, terwijl wel veel christenen gamen. Het is niet zo dat als je gamet, je meteen al het geweld in games goedkeurt en er zelfs van geniet. De kijker of lezer van een detective geniet ook niet van de moord en de listen of het bedrog van de karakters. Wel zit je als gamer aan de knoppen en heb je dus zeggenschap over wat er gebeurt. Christenen kunnen - in mijn ogen - niet alles spelen. Games die geweld en gewelddadigheid verheerlijken, speel ik niet graag. Toch hoef je niet meteen alle games te verbranden omdat er gewelddadige games zijn. Sommige games stellen via het verhaal vragen bij het gebruik van geweld. Steeds meer games laten je kiezen hoe je een level aanpakt. Als ik een rol speel als politieagent of verdediger van je land of een stad, is het geweld voor mij anders van inhoud.
Over de effecten van geweld zijn de wetenschappers verdeeld. (zie onderaan bij punt 4) Het is ook nog een jong onderzoeksgebied. De laatste stand is dat kwetsbare jongeren vluchten in gamen om problemen op ander vlak te ontlopen. Dat levert natuurlijk meer problemen op.

Tot slot wil Marieke graag een aantal interessante links doorgeven voor ouders. Doe er je voordeel mee zou ik zeggen!

1. Gameverslaving:

2. Lijstje christelijke games:

3. Trends rond geloven en games:

4. Gamen en geweld:


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat leuk dat je een reactie achterlaat! Hij wordt eerst even gecontroleerd voordat hij verschijnt onder het bericht.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

AddThis